Elektryczne Gitary znów w Opolu po prawie dekadzie przerwy. Tak wyglądały ich pierwsze kroki na scenie

Martyna Chmielewska
3 min przeczytany
Kuba Sienkiewicz, fot. ONS

Zaczynali od domowych nagrań na magnetofon szpulowy, a po latach stali się jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów rockowych w Polsce. Elektryczne Gitary z Kubą Sienkiewiczem na czele od ponad trzech dekad komentują polską rzeczywistość z humorem i ironią, tworząc przeboje, które znają całe pokolenia. Oto ich historia.

Od SPIARDL po Elektryczne Gitary

Zaczęło się jesienią 1977 roku, kiedy Piotr Łojek i Kuba Sienkiewicz założyli domowy, akustyczny projekt o nazwie SPIARDL (Stowarzyszenie Piosenkarzy i Artystów/Autorów Robotniczych Działaczy Ludowych). Piosenki takie jak „Dziki” (1978) czy „Tatusia” (1979) powstawały w domowych warunkach, a nagrania trafiały na magnetofon szpulowy. W połowie lat 80. duet zaczął grać publicznie, a w 1989 roku narodziła się oficjalna formacja – Elektryczne Gitary.

W pierwszym składzie znaleźli się: Kuba Sienkiewicz (gitara, śpiew), Piotr Łojek (bas), Rafał Kwaśniewski (gitara) i Marek Kanclerz (perkusja).

Debiut i błyskawiczna popularność

Pierwszy koncert zagrali 10 maja 1990 roku w klubie Hybrydy. Już w 1991 roku ich piosenki „Włosy” i „Jestem z miasta” zdominowały fale eteru nowych, prywatnych rozgłośni radiowych. Wydany w 1992 roku album „Wielka Radoś”ć okazał się bestsellerem. Sukces powtórzyła płyta „A ty co” (1993), z hitami „Dzieci”, „Nie pij Piotrek” czy „Wyszków tonie”.

W drugiej połowie lat 90. zespół trafił pod skrzydła PolyGram Polska (później Universal Music), nagrywając m.in. koncertowy album „Chałtury” i przebojowe „Na krzywy ryj” (1997). Wielką popularność przyniosła im muzyka do filmu „Kiler” oraz kontynuacja – „Kilerów 2-óch”. W tym okresie do zespołu dołączyli m.in. Aleksander Korecki i Leon Paduch.

Sienkiewicz solowo i nowe projekty

Wokalista nie przestawał działać solo – od 1994 roku regularnie wydawał autorskie płyty. W tym czasie powstawały też kolejne albumy Elektrycznych Gitar, m.in. „Słodka maska” (2000) i „Antena” (2009), podsumowująca 20-lecie grupy.

Rok 2010 przyniósł płytę „Historia” – koncept-album poświęcony ważnym wydarzeniom z dziejów Polski. Dwa lata później ukazał się „Nic mnie nie rusza”, a w 2014 jubileuszowa składanka „Stare jak nowe – 25 przebojów na 25-lecie”.

W 2016 roku zespół wydał płytę „Czasowniki”, poświęconą m.in. Andrzejowi Panufnikowi i Dywizjonowi 303. Równolegle ukazała się książka „Przewróciło się” – oficjalna biografia grupy, która w 2025 roku doczekała się audiobooka z nowym rozdziałem.

Elektryczne gitary dziś

Ostatnim studyjnym albumem zespołu pozostaje „2020”, który ukazał się 30 kwietnia 2020 roku nakładem SP Records. Dziś Elektryczne Gitary nadal koncertują, a ich twórczość – łącząca rock, kabaret i komentarz społeczny – nie traci aktualności. Zespół wielokrotnie występował na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i w 2016 roku odsłonił swoją pamiątkową gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki znajdującej się na opolskim rynku. Teraz po 9 latach powróci na opolską scenę.

Lider Elektrycznych gitar dorobił się piątki dzieci z żoną Moniką, lekarką. Kasia i Jacek tworzą teraz swój zespół „Kwiat Jabłoni”.

Co myślisz?

Udostępnij ten artykuł
Studentka dziennikarstwa. W wolnych chwilach czytam i recenzuję książki. Najczęściej sięgam po literaturę piękną i reportaż. Uwielbiam także kino niezależne, zwłaszcza francuskie.
Brak komentarzy
Złota Scena
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.